به او بگوييد كه دوستش دارم

به او كه قلبش به وسعت درياييست كه قايق كوچك دل من در ان غرق شده

به او كه مرا از اين زمين خاكي به سرزمين نور و شعر و ترانه برد

به او كه چشمهايم را به دنيايي پر از زيبايي باز كرد

به او بگوييد دوستش دارم

به او كه صداي پايش را ميشنوم

به او كه لحن كلامش را ميشناسم

به او كه عمق نگاهش را ميفهمم

به او كه گل هميشه بهار من است

به او كه قشنگترين بهانه براي بودن من است

بگوييدخیلی دوستش دارم...

نزار این حس خوب با تو بودن

توی دنیای من اسون بمیره

تو با دلتنگی من اشنایی

تو که عاشق ترین عاشقایی

ازم دوری نکن منو نسوزون

نمیدونی چه قدر تلخ جدایی

ازم دوری نکن دلم میگیره

تمام لحظه هامون واسه هم بود

نباید لحظه هاتو پس بگیری

میگی به این ندیدن و دل بریدن

باید عادت کنم اما چه جوری

 نگو تنهام میزاری تا همیشه. 

  نگو تنهام میزاری تا همیشه. ..

ومن امروز چقدر خالیم از تمام حس هایی که برایم غریبه بودند ..........

و من امروز چقدر خالیم از تمام پر بودنهایی که همه خالی بودند..........

و من امروز چقدر پرم از تمام تو............

ومن امروز چقدر پرم از فرسنگها فاصله ای که صدای گرم تو خالیش می کند ..............

ومن امروز چقدر پر از گلبرگم ...پر از گلبرگهای گل یاس که تو روی دیوار قلبم کاشتی.....

ومن امروز چقدر پرم از هدفی که دوستش دارم .............

ومن امروز دیگر پر از خالی نیستم .........

ومن امروز پر احساسم . پر از هدفم.پر از یاسم.پر از گلبرگم.پر از بیدادم و پر از توام ...........

و من امروز پر از تو ام پر از تو.........

 اگه رنگین کمان ریسمانی از رنگدانه هایش به گردنم بیفکند

 اگه بارون بوسه بر شبنم و باد بوسه بر نسیم زند

 اگه ماه لبخند ی دلنواز نثار ستارگان کنه

 اگه خورشید با زمین غریبی نکنه

 و اگه غریب اشنایی بیایه  

                                      سوگند یاد خواهند کرد

 که یاد تو در در باطن و ضمیر منه اگر چه دور از منی ولی یادت با منه روحت هم مال منه

نميخوام بگم که سياهی چشمات مثل شبهای پر ستاره است
چون شب هم بالاخره تموم ميشه

نميخوام بگم که مثل اب پاک و زلالی...
چون اب که هميشه پاک نميمونه

نميخوام بگم که دوستت دارم...
چون منکه اصلا دوستت ندارم

بلکه من خیلی خیلی.... دوست دارم

نميخوام بگم که مثل اب پاک و زلالی...
چون اب که هميشه پاک نميمونه

نميخوام بگم که دوستت دارم...
چون منکه اصلا دوستت ندارم

بلکه من خیلی خیلی.... دوست دارم

نوشتن از تو را از کجا آغاز کنم که عشقت همچون دريا بی کران است

و خوبی هايت بی انتها.

برای تو اشک ريختن را دوست دارم تا اشک هايم را ببينی و بدانی که

آسمان چشمان من بارانی تر از آسمان خداست .

وقتی تو را می بينم دوست دارم با نگاهم با تو حرف بزنم تا هميشه حرفهايم،

به تو يادآوری کنم.

دوست داشتم دستام آنقدر بزرگ بود که همه

ستارهای آسمان را برات می چيدم و شب هات را با آنها نورانی می کردم.

ای کاش هيچ وقت دلم را نشکسته بودی ، اما باز اين رو بدون که دل شکسته ام

  ر اهم برای هميشه به تو  داده ام.

حتی اگر تعداد تکه های شکسته اش برابر تعداد قطره های باران باشد.

هر نفس تو برای من مثل طپش قلبمه .

قلب من تا ابد برای تو می طپه و تويی تنها بهانه زنده بودنم.

اگر روزی احساسم را نقاشی کنم در تمام ورق هايش چهره توست.

همه احساسم تويی

و هر چند دستانم تهی ماند اما چشمانم لبریز ستاره شد

و باور کن عشق را هدفی نیست

و یا در آیینه چشمانت به تصویر نشیند

 

مرگ انتظار است..

عشق يک بار است..

جدايي دشوار است..

     عشق یگانه واقعیتی است که در عالم هست

عشق خلاصه کردن عالم خلقت در یک موجود و بزرگ کردن یک موجود تا مقام خدایی است

عشق امری است مربوط به اسمون

       عشق همانند هواست که بدون ان زندگی وجود نداره

عشق یک تنفس اسمانی است از هوای بهشت

عشق با فراغ و محنت و رنج نیز تو ام است اما لذتی وصف ناپذیر دارد

       عشق تغیر شکلی تیره اما ستاره نشان است

عشق چیزی بس پیچیده هست و بس شیرین است

عشق خیال را تمرکز میبخشد و شخصیت انسان را یگانه میکند

       عشق روح خداست